Boža Ilić je rođen 27. aprila 1919. godine u Žitnom Potoku kod Prokuplja. On pripada generaciji posleratnih jugoslovenskih umetnika XX veka. U vreme posle Drugog svetskog rata, kada su promenjeni sistem i čvrste veze Jugoslavije sa Rusijom nametale socijalistički realizam kao jedini podoban stil, u realističkom stilu i tematici slika Bože Ilića prepoznate su pozitivne karakteristike koje su bile tražene, pa su tako njegove slike postale ikone socijalističkog realizma.

Boža Ilić završio je Akademiju likovnih umetnosti u klasi Mila Milunovića. Ubrzo nakon završetka Akademije, već 1947. on doživljava neverovatan uspeh, zahvaljujući raznim idejno-političkim kvalitetima koje su mu pripisivali onovremeni teoretičari. U okviru njegovog opusa izdvajaju se brojni portreti, ali i slike na kojima je predstavljao aktuelne teme obnove i izgradnje, kao što su Sondiranje terena na Novom Beogradu i Vjazma, zahvaljujući kojima je i stekao popularnost. 

Međutim, sa udaljavanjem političkih vlasti od SSSR-a menja se i kulturna politika države, a sa tom promenom biva zaboravljen i Boža Ilić. Do kraja života trpeo je zbog toga što mu je, u jednom istorijskom trenutku, bilo dato da bude nosilac ideja državnih vlasti. Bio je marginalizovan, gotovo zaboravljen, a da bi preživeo, pravio je violine koje je prodavao. Preminuo je 1993. godine u Beogradu.